Tayvan

İstihdam Altın Kartı Şubat 2018'den beri mevcut. Çalışma iznini, oturum vizesini, Yabancı Oturum Belgesini ve yeniden giriş iznini tek bir belgede birleştiriyor; bir ila üç yıl geçerli. Açık çalışma hakkı ve şirket kurma imkânı getiriyor. Devlet harçları, geçerlilik süresine ve yurt dışından başvurup başvurmadığınıza göre kabaca 100-310 ABD doları. Yatırım şartı yok. 28 Şubat 2026 itibarıyla dolaşımda 8.372 geçerli Altın Kart vardı; kümülatif olarak 15.924 onay verilmişti.

Ekonomi alanında, başvurudan önceki üç yıl içindeki herhangi bir yılda vergi öncesi ortalama aylık en az 160.000 Yeni Tayvan doları, kabaca ayda 5.000 ABD doları ya da yılda 60 bin ABD doları gerekiyor. Kritik kısım şu: bu, W-2, P60 ya da T4 gibi yabancı bir yıllık vergi belgesinin on ikiye bölünmesiyle değerlendiriliyor. Serbest çalışma geliri, temettüler, dağıtımlar ve belgelenmemiş danışmanlık ücretleri sık sık uygun sayılmıyor. Reddin en yaygın tek nedeni budur. Ayrıca her biri kendi bakanlık değerlendirme ölçütleri olan on bir tanınmış alan ve bir de özel uzmanlık genel hükmü var.

Kartı aktif bir anlamda tutmanız gerekmiyor. Korumak için asgari kalış gerekmiyor. Ama APRC denen daimî oturum farklı. Beş ardışık yıl boyunca yılda 183 gün ya da fazlasını gerektiriyor; Altın Kart taşıyan Yabancı Özel Profesyoneller için üç yıla iniyor ama aynı 183 gün koşulu geçerli kalıyor. Altın Kartı kâğıt üzerinde bir oturum sayan hiç kimse onu kalıcı bir şeye dönüştüremez.

Evet ve ayakta duruyor. Yabancı Özel Profesyoneller, önceki beş yılda Tayvan'da oturmamış olmak koşuluyla, beş yıl boyunca 3 milyon Yeni Tayvan dolarını aşan nitelikli maaş gelirinin %50'sini vergiye tabi gelirden çıkarabiliyor. Yurt dışı geliri olağan gelir vergisi matrahının dışında kalıyor ve Altın Kart sahipleri yurt dışı gelirinde Alternatif Asgari Vergiden beş yıllık muafiyet de alıyor. Kolaylıklar yatırım gelirini kapsamıyor ve Alternatif Asgari Verginin eşiğin üzerindeki yurt dışı gelirine ulaşmaya başlayabildiği altıncı yılı modellemelisiniz.

Kote menkul kıymetlerdeki sermaye kazançları gerçek kişiler için fiilen %0. Menkul kıymet işlem gelir vergisi askıda; yerine %0,3 işlem vergisi geldi. Gayrimenkul kazançları başka bir hikâye; elde tutma süresine göre %15-45 ile vergilendiriliyor. Veraset ve intikal vergisi artan oranlı %10-20; bölge standartlarına göre düşük. Servet vergisi ve çıkış vergisi yok. Bütün olarak bu, Japonya ya da Kore'ye kıyasla ılımlı bir vergi ortamı.

Beş yıl kesintisiz ikametten sonra mümkün, ama asıl engel vazgeçmedir. Tayvan genellikle Çin Cumhuriyeti vatandaşlığı verilmeden önce mevcut vatandaşlığınızdan vazgeçmenizi ister ki bu, hiç vatandaşlığınızın olmadığı bir pencere yaratır. Ayrıca temel Mandarin ve yurttaşlık sınavı vardır. Çok az yabancı bu yolu izliyor. Çoğu kişi için gerçekçi varış noktası Tayvan'ın daimî oturum statüsü olan APRC'dir.

Bariz risk budur ve dürüst planlama bunu adıyla anar. Bir ila üç yıllık bir Altın Kart için uzak durma nedeni değildir. Değer istisnai ve taahhüt hafiftir. Ama aile varlıklarını ya da esas konut planını Tayvan'da yoğunlaştırmamak için bir nedendir. Altın Kartı, ÇHC dışındaki Büyük Çin'de düşük maliyetli bir seçeneklilik sayın; yirmi yıllık bir planın çıpası olarak değil.