İsviçre

Hayır. İsviçre'nin yatırım yoluyla vatandaşlık ya da yatırım yoluyla oturum programı yoktur ve İsviçre altın vizesini fiyatlı, kurala bağlı bir ürün diye pazarlayan herkes onu yanlış tanıtıyordur. AB dışından bir uyruklu için en yakın eşdeğer, Yabancılar Kanununun 30(1)(b) ve Yönetmeliğin 32(1)(c) maddeleri uyarınca önemli kantonal mali menfaat gerekçesiyle verilen B Oturma İznidir. Ancak bu, yayımlanmış fiyatı, başvuru portalı ve bağlı bir hakkı olmayan takdiri bir lütuftur. Kantonun sizi istemesi ve ardından federal Göç Devlet Sekreterliğinin (SEM) kararı onaylaması gerekir. Kanton kabul etse bile SEM reddedebilir. Sonuçta gerçekte satın aldığınız şey bir vize değil, müzakere edilmiş bir vergi sonucudur.

Federal asgari vergi matrahı (Besteuerung nach dem Aufwand), soğuk ilerleme yönetmeliği kapsamında 2026 vergi yılı için 435.000 İsviçre frangına yükseldi. Bu, ESTV'nin 2-215-D-2025 sayılı genelgesi ve Federal Doğrudan Vergi Kanununun 14(3)(a) maddesine göre, 2025'teki 434.700 franktan yukarıdadır. İnsanların kaçırdığı kısım şu: bu rakam fiilen ödediğiniz vergi değil, bir vergi matrahıdır. Üzerine olağan oranları uygularsanız ucuz kantonlarda yılda kabaca 130.000-200.000 frank, Cenevre, Vaud ya da Luzern'de 250.000-450.000+ frank çıkar. Doğruladığımız kantonal asgari matrahlar Bern'de 400.000 franktan Luzern'de 647.100 franka uzanıyor. Birçok danışmanlık sitesi hâlâ eskimiş 2025 rakamını ya da endekslenmemiş yasal 400.000 frangı aktarıyor.

Sezgiye aykırı kısım şu: Düşük vergisiyle ünlü kantonlar çoğu zaman en yüksek götürü asgari harcama matrahlarını belirler. Gelire ihtiyaçları yoktur, dolayısıyla rejimi buna göre fiyatlarlar. Bu da düşük vergi için Zug'a ya da Schwyz'e taşının şeklindeki refleks tavsiyenin götürü vergili bir aile için yanlış olabileceği anlamına gelir. Kantonal asgari matrahlar 2026 federal tabanı olan 435.000 frangın epeyce üzerindedir ve kantona göre kabaca 400.000 franktan 1 milyon franka kadar geniş biçimde değişir. Belirli rakam, güvenmeden önce kantonla teyit edilmelidir. Buna karşılık daha yüksek oranlı Ticino, Lugano'da evli bir çift için yılda yaklaşık 147.000 franklık efektif toplam yük yayımlıyor. Nominal olarak daha yüksek vergili bir kantonun götürü vergide düşük vergili bir kantonu tam olarak böyle geçebilir. Disiplin, asgari matrahı ve oranı birlikte modellemektir. Asla yalnızca birini değil.

Hayır ve insanları yakalayan tuzak budur. İsviçre'de her türlü kazanç getirici faaliyet rejimi öldürür. Burada iş yeri ilkesi geçerlidir, dolayısıyla maaş yurt dışında ödense bile İsviçre'den bir İsviçre işini yönetmek sizi diskalifiye eder. Tek dar istisna, yalnızca kendi varlıklarınızı yönetmekle sınırlı ücretsiz bir yönetim kurulu üyeliğidir. Yapısal olarak, geliri ağırlıklı olarak İsviçre dışı olan emekli ya da çıkış yapmış kurucular için uygundur. Hâlâ sahada bir şirket yürütmek isteyen hiç kimse için uygun değildir.

Evet. Her iki eşin de tüm koşulları bağımsız olarak karşılaması gerekir, dolayısıyla bir eşin İsviçre'de işe girmesi çift için rejimi sona erdirir. Bakmakla yükümlü olunan çocuklar dahil edilebilir ve onların yaşam maliyetleri değerlendirilen harcamanın parçasını oluşturur. İsviçre vatandaşları rejimi hiç kullanamaz ve İsviçre pasaportu taşıyan çifte vatandaşlar İsviçreli sayılır ve uygun değildir. Bu da onu, bir eşin yerel olarak çalışmayı düşündüğü hiçbir aile için uygun kılmaz.

Menkul varlıklardaki özel sermaye kazançları vergisizdir ki cazibenin büyük kısmı budur. Ancak profesyonel menkul kıymet tacirleri gelir olarak vergilendirilir ve gayrimenkul kazançları kantonal düzeyde vergilendirilir. Servet vergisi vardır ama yalnızca kantonal ve beledidir; dünya çapındaki net varlıklarda Zug, Schwyz, Nidwalden ve Obwalden'de kabaca %0,1-0,3, Cenevre'de yaklaşık %1'e kadar; federal servet vergisi yoktur. Federal veraset ya da intikal vergisi yoktur. Kantonal muamele değişir; eşler her yerde istisnadır ve doğrudan altsoy Vaud, Neuchâtel ve Appenzell Innerrhoden dışında çoğu kantonda istisnadır. 50 milyon frangı aşan terekelerde federal %50 veraset ve intikal vergisi önerisi 30 Kasım 2025'te seçmenlerin %78,3'ü tarafından reddedildi.

Hayır. Götürü vergi anlaşması İsviçre sosyal güvenlik primlerine (AHV/AVS) dokunmaz. Çalışmayan mukimler için bunlar servet ve emeklilik geliri üzerinden hesaplanır ve kişi başına yılda kabaca 25.000 frangı aşabilir. Bu maliyet, müzakere edilen vergi rakamının faturanın tamamı olduğunu varsayan aileleri şaşırtır. Verginin üstüne biner ve ayrıca modellenmelidir.

Evet ve risk gerçek ve sürekli geri geliyor. Beş kanton bunu kantonal ve beledi vergi için halk oylamasıyla çoktan kaldırdı: Zürih (2009'da oylandı, 1 Ocak 2010'da yürürlüğe girdi), Schaffhausen, Appenzell Ausserrhoden, Basel-Landschaft ve Basel-Stadt. Geriye 26 kantonun 21'i kalıyor. Ulusal bir kaldırma girişimi sandığa gitti ve 30 Kasım 2014'te seçmenlerin %59,2'si tarafından reddedildi. Herhangi bir kanton, yalnızca kısa bir geçiş kolaylığıyla, referandumla rejimi istediği zaman kaldırabilir. Bu, kalıcı olduğunu varsayabileceğiniz bir politika değildir.

Daimî oturum için C izni tipik olarak 10 yıl sonra gelir. AB/EFTA vatandaşları için ve anlaşma uyarınca ABD ile Kanada vatandaşları için bu 5 yıla iner. Götürü statü bunu hızlandırmaz. Vatandaşlık genellikle 10 yıl ikamet gerektirir; 10 ile 20 yaş arasında geçen yıllar çift sayılır, en az 6 fiilî yıl şartıyla; buna kantonal ve beledi koşullar ve Almanca, Fransızca ya da İtalyancada B1 sözlü / A2 yazılı dil sınavı eklenir. İsviçre çifte vatandaşlığa izin verir. Ama bir acı nokta var: İsviçre vatandaşlığı kazanmak götürü rejimi kalıcı olarak sona erdirir, çünkü İsviçre vatandaşları onu kullanamaz.