Mauritius

Pazarlamanın hâlâ iddia ettiği biçimde değil. 19 Haziran 2026'da açıklanan 2026-27 bütçesi, geçici Adil Pay Katkısının yerine 12 milyon Mauritius rupisini aşan vergiye tabi gelirde kalıcı %35'lik bir üst dilim getirdi. Ünlü %15 sabit oran gitti. Dilimler şimdi 500 bin rupiye kadar %0, sonraki 500 binde %10, 1 milyondan 12 milyona kadar %20 ve üzerinde %35 olarak işliyor. Ayakta kalan şey gerçekten değerli. Gerçek kişilerin tuttuğu hisselerde, menkul kıymetlerde, kriptoda ya da gayrimenkulde sermaye kazancı vergisi yok; servet vergisi yok; veraset ya da tereke vergisi yok. Ama Mauritius'u hâlâ sabit %15'lik bir yargı bölgesi diye sunan her danışman güncelliğini yitirmiş materyalle çalışıyor.

İznin kendisi için fiilî bulunma gerekmiyor. Püf noktası ters yönde işliyor. Bir vergi yılında 183 gün ya da üç yılda 270 gün geçirmek sizi Mauritius vergi mukimi yapıyor ki çoğu başvuran için işin bütün amacı bu. O statü artık tepede %35'e mal oluyor. Yatırımcı Meslek İzninin gerçek yükümlülüğü ikamet değil, ticari. Ciro testleri nerede uyuduğunuza bakılmaksızın uygulanıyor ve Ekonomik Kalkınma Kurulu beşinci yılda uyumu inceleyip izni iptal edebiliyor.

Hayır. Mauritius'ta yatırım yoluyla vatandaşlık programı yok ve hiç olmadı. 2018 bütçe konuşmasında 1 milyon ABD dolarlık bir Egemen Fon katkısı yolu duyurulmuştu, ama hiç yasalaşmadı ve açılmadı. Mauritius pasaportuna giden tek yol vatandaşlığa kabuldür. Bir firma size yatırımla Mauritius vatandaşlığı için fiyat veriyorsa, ya yanlış bilgilendirilmiştir ya sizi yanıltıyordur. Bunu danışman hakkında eleyici bir sinyal sayın.

Genellikle hayır. Vatandaşlığa kabul edilen bir yabancının, özel bakanlık onayı verilmediği sürece mevcut uyruğundan vazgeçmesi ve sadakat yemini etmesi gerekiyor. Kökeni Mauritius olanlar 1995'ten beri çifte uyruk taşıyor, ama vatandaşlığa kabul edilenler taşımıyor. Bu, vatandaşlık sektöründe Mauritius hakkındaki en çok çarpıtılan tek gerçektir. En az 500.000 ABD doları yatırılmış hallerde açık olan takdiri iki yıllık vatandaşlığa kabul yolu bile vazgeçmeyi tetikliyor. Dolayısıyla çok vatandaşlıklı bir aile için güvenli bir pasaport ekleme hamlesi değil.

2025 tarihli Maliye Kanunu uyarınca Yatırımcı Meslek İzni hâlâ 50.000 ABD dolarındaydı. 19 Haziran 2026'da yayımlanan 2026-27 bütçesi asgari başlangıç yatırımını 100.000 ABD dolarına ikiye katlıyor ve ciro testlerini 3. yıldan itibaren 5 milyon rupi, 5. yıldan itibaren 8 milyon rupi olarak sıfırlıyor. Bu değişiklikler 2026 tarihli Maliye Kanununu gerektiriyor ve o kanun 15 Temmuz 2026 itibarıyla henüz yasalaşmamıştı. Bu pencerede dosya veren başvuranların, fiilî dosya verme tarihlerinde hangi rejimin uygulandığını teyit etmesi gerekiyor. Her hâlükârda sermaye şartı ciro testlerinin yanında önemsiz. Asıl tuzak onlar.

Ekonomi 1 Temmuz 2026'da keskin biçimde değişti. O tarihte, program gayrimenkulünün vatandaş olmayanlara devrinde tescil harcı ve arazi devir vergisinin ikisi de %5'ten %10'a çıktı; kazanılmış hak koruması olmadan. 2025'te imzalanan ve o tarihten sonra tamamlanan rezervasyonlar yeni oranı ödüyor. Girişte kabaca %10 harç ve çıkışta bir %10 daha arazi devir vergisiyle, gidiş-dönüş sürtünmesi artık gayrimenkulün değerinin %20'sine yaklaşıyor ve bu, sığ ve likit olmayan bir ikinci el piyasada oluyor. Bu da PDS ya da Akıllı Şehir yolunun basit kiralamaya karşı başabaş noktasına gelmesi için beş ila yedi yıllık bir elde tutma süresine işaret ediyor.

Nitelik kazanma süresi Eylül 2025'ten itibaren geçerli olmak üzere üç yıldan beş yıla çıktı. Meslek İzni sahibi beş yıl sonra 20 yıllık Daimî Oturum İznine başvurabiliyor, ama yalnızca sürdürülmüş eşiklere karşı. Yatırımcılar için bu, beş yılın her birinde 15 milyon rupi yıllık ciro ya da art arda beş yılda toplam 75 milyon rupi anlamına geliyor; denetlenmiş hesaplarla kanıtlanmak üzere. Daimî sözcüğünün sonsuza dek değil 20 yıl demek olduğunu unutmayın. Hükümetin kendi Pasaport ve Göç Ofisi sayfası Temmuz 2026'da kontrol edildiğinde hâlâ yürürlükten kalkmış üç yıllık ölçütü yayımlıyordu, dolayısıyla o siteye değil Ekonomik Kalkınma Kuruluna güvenin.

50 yaş üstü herkes için Emekli Vatandaş Olmayan izni, dünyanın herhangi bir yerindeki en ucuz emeklilik oturumları arasında. Bir Mauritius banka hesabına yılda en az 24.000 ABD doları aktarıyorsunuz. O para saklamanız ve harcamanız için sizde kalıyor, bir ücret değil; gerçi 1 Aralık 2025'ten beri 50 ABD doları başvuru ücreti de var. 50 yaşın altında takdire yer bırakmayan sert bir yaş sınırı var ve Premium Seyahat Vizesi tek alternatif. Ücretsiz, ama yetişkin başına ayda 1.500 ABD doları kanıtı gerektiriyor. İkisi de sermaye kazancı, servet ya da veraset vergisi olmayan bir yargı bölgesinde duruyor ve havale esası bir emeklinin etkin oranını sıfıra yaklaştırabiliyor.